Over de stichting of gebeurtenis of datum die aanleiding gaf tot de aanroepingtitel is geen authentiek document voor handen. Betreffende de motivering tot stichting beschikken we slechts over een nog gangbare overlevering van een legende.
Simon de Mirabello, ruwaard van Vlaanderen, heer van Perwez en Halen, bezat te Erembodegem verscheidene goederen, landerijen en tienden, ondermeer het Hof ter Hale, naar hem genoemd. Na de dood van Simon hertrouwde zijn weduwe met Arnold van Heurle, die na haar dood in 1371 naar de wil van Elisaoeth en Simon "den hove van Eremboudeghem" aan de abdij van Groenenbriel zou schenken.
Aan de muur van het Hof ter Hale, hing een geschilderde Mariabeeltenis. Op zekere dag, de datum werd nooit voortverteld, brak op het hof brand uit. De beeltenis bleef ongedeerd aan de verschroeide muur. Om dit wonderbaar gebeuren te vereeuwigen, Maria ter ere, bouwde men op het erf een kapel, waar het volk de Moeder Gods kwam vereren onder de aanroeping van O.L.Vrouw Termuren, doelend op het gespaard blijven van de beeltenis aan de brandende muur. De oudste vermelding dateert van 1603. " de capelle van onser Vrouwen van de nieuwe capelle".
De aanroeptitel vonden we in 1631 voor de eerste maal vermeld: "eigens de strate loopende naer Ons Lieve Vrouw ter muren". de benaming "nieuwe capelle" zou kunnen gediend hebben om het onderscheid te maken van O.L.Vrouwkapel en de Sint-Amanduskapel, of had de schrijver het inzicht te zinspelen op een omstreeks die tijd gebouwde kapel? Een citaat uit een document van 1653 " de prochie van Erembodighem is staende seker Capelleken met een miraculeus beldt van Ons lieve Vrouwe, genoempt onse Lieve Vrouwe Ter Mueren..."
Wat onderstelt een mirakel of wonderbaar gebeuren. Daar spreekt geen enkel archiefstuk uit vernoemde periode over. Zelfs in pastoorskronijken, de oudste en betrouwbaarste bron, zwijgen er over. De stichting is evenmin beschreven. Historisch gezien bestaat geen zekerheid omtrent de stichting van Ter Muren. De Potter en Broecckaert gewagen van een oorkonde uit de 15e. eeuw, die" de nieu capelle van Erembodeghem" vermelt, doch ze geven geen herkomst van de bron.
O.L.Vrouw Termuren kende reeds in de 17e. eeuw een grote toeloop van bedevaarders. V66r 1723 werd in de kapel geen mis gelezen, in dat jaar werd de kapel gewijd. Het kapelleken was vervallen geraakt, het was te klein geworden voor de steeds groeiende toeloop van bedevaarders. Het stond te dicht bij de Dender waar het schade van de overstromingen te verduren kreeg. Waarschijnlijk stond het toen op het erf van het hof te Hale, waar tot voor kort het deken en dweilenfabriek stond. In 1762 kreeg Baptist Bernard De Pauw, griffier van Erembodegem van de aarstbisschop van Mechelen, de toelating de kapel te verplaatsen. B. Braeckman, onderpastoor en van 1762 tot 1763 deservitor van de parochie, maakte van deze deservituur gebruik om zijn plan, samen met de baljuw uit te voeren. In 1763 werd de kapel gebouwd op de plaats waar ze nu nog staat. Een steen met het jaartal steekt in de voorgevel. Het altaar dateert uit de tijd van de bouw van de kapel. Volgens aantekeningen van Alfons De Cock, naar het relaas van een dorpeling,
werd het O.L.Vrouwschilderij van Termuren, tijdens de sansculottenperiode naar buiten gehaald en in stukken geworpen. De stukken werden door een gelovige bijeengebracht en zorgvuldig samengevoegd. Een deeltje van het hoofd is verloren gegaan, zodat het beeldje geschonden bleef. Wat men later ook probeerde, het bijgevoegde stukje viel er telkens terug uit.
Tussen de jaren 1796 - 1798 verkochten de Fransen de kapel aan Opsomer uit Wetteren. Daarna behoorde ze toe aan de familie Le Marais, eveneens uit Wetteren. In 1838 schonk de familie Le Marais de kapel met bijhorende grond, aan de kerk van Erembodegem terug, met de last een jaarlijkse mis.
De kapel werd meermaals bestolen. " In het jaar 1843 sijn er in de nagt tussen de zesden en den zevens ten der maend november door beklimming en braek langs ene venster in de kapelle gedrongen, en zij hebben zes koperen kandelaers, een kopere crucifix den dwaelen van den autaer, het beeld van Maria met des zelfs vergulden cader, en nog andere kleynigheden gestolen;
het mirakuleus beeld, in 30 brokskens en stukken gebroken of gestampt was, is den zevens ten rond den noen in eenen bijgelegen meersch gevonden, welke brokskens en stukken werden bijeengevoegd het beeld herstelt is, behalve één stuksken aen het hoofd van O.L.Vrouwe, en een daer boven. (welke stukskens niet gevonden zijn)" gelijk het nu in het kapelleke te zien is. Den 18 der volgende maend December is door den Zeer Eerweerden heer Deken en de omliggende heeren Pastoors het beeld op eenen troon gesteld gedragen van vier priesters. Op 8 juni 1884 werd de kruisweg opgericht.
In 1913 onderging de kapel een grondige herstelling, zowel binnen als buiten. Dit gebeurde ter gelegenheid van de 150ste verjaardag van de bouw van de kapel. Het kruis aan de noorderkant van de kapel dateert van 1929. Ter gelegenheid van de wijding deden de heren Schotte, op eigen kosten, de weg rond de kapel kasseien. Het kruis, een gift van de parochianen, werd door de pastoor op Pinksteren van1929 gewijd.
De gedurige aanbiddinggebeurde vroeger op 3 mei. In 1820 werd dit verlegd naar 8 augustus tijdens "Kapellekenganging". Als devotiemateriaal kunnen de bedevaarders zich in kapel medailles, kaarsen en prenten met de kopie van de schilderij, alsook vaantjes met dezelfde afbeelding aanschaffen.
O.L.Vrouw Termuren wordt aangeroepen o.m. tegen zenuwziekten, tegen het flerecijn (reume) en tegen kwalen bij "het keren der jaren."

Tijdens de noveen, 5 augustus, het feest van O.L.Vrouw ter Sneeuw tot 15 augustus O.L.Vrouw Hemelvaart, komen vele gelovigen de kapel opzoeken. Geen Mariaoord in het Aalsterse wordt zo druk bezocht als dit tijdens de "Kapellekensdagen".

Het vermaard beeld van O.L.V. Termuren is een kleine schilderij op eiken hout. Het hangt ingelijst, boven het altaar. Het verbeeldt Maria met het Kindje Jezus rechtstaand op haar schoot vasthoudend. Zijn linkerhand ligt op Haar hals. Maria is getooid met een kleed en hoofddoek in bordeau-rood, afgezoomd met goud. Het haar los over beide schouders. Het Kindje Jezus is met een grote witte lendendoek omgord. Onderaan de schilderij lezen we: "0 Mater Dei, memento mei."